تشخیص عفونت کلیه بر اساس علائم، معاینه و آزمایش هایی مانند آزمایش ادرار و کشت ادرار انجام می شود و در برخی شرایط ممکن است آزمایش خون یا تصویربرداری نیز لازم باشد.
عفونت کلیه یا «پیلونفریت» نوعی عفونت دستگاه ادراری است که معمولا زمانی ایجاد می شود که باکتری ها از مثانه به سمت کلیه ها حرکت کنند. این عفونت در صورت درمان نشدن می تواند جدی شود و در موارد نادر به عفونت خون یا سپسیس منجر شود.
یکی از مهم ترین نشانه های عفونت کلیه، تب و لرز است. درد در قسمت پشت یا پهلو، به ویژه در ناحیه زیر دنده ها، نیز می تواند از علائم مهم باشد. تکرر یا درد هنگام ادرار، ادرار کدر، تیره، بدبو یا خونی، تهوع و استفراغ نیز ممکن است دیده شوند.
عفونت کلیه ممکن است با علائم عفونت مثانه همراه باشد. سوزش هنگام ادرار، احساس نیاز مکرر یا شدید به دفع ادرار و درد قسمت پایین شکم از نشانه های شایع عفونت مثانه هستند. اگر همراه این علائم تب، لرز، تهوع یا درد پهلو و پشت ایجاد شود، احتمال درگیری کلیه اهمیت بیشتری پیدا می کند.
تشخیص عفونت کلیه بر اساس علائم، معاینه و آزمایش هایی مانند آزمایش ادرار و کشت ادرار انجام می شود و در برخی شرایط ممکن است آزمایش خون یا تصویربرداری نیز لازم باشد.
اگر به عفونت کلیه مشکوک هستید، مراجعه پزشکی را به تاخیر نیندازید. عفونت های کلیه باکتریایی معمولا با آنتی بیوتیک درمان می شوند و در موارد شدید ممکن است بیمار به درمان بیمارستانی و دریافت دارو از طریق ورید نیاز داشته باشد.
نوشیدن مایعات کافی می تواند به حفظ سلامت دستگاه ادراری کمک کند، اما آب یا مواد غذایی مانند کرنبری جایگزین درمان عفونت کلیه نیستند. شواهد درباره نقش محصولات کرنبری در پیشگیری از عفونت های ادراری نیز قطعی نیست.
اگر تب و لرز، درد پهلو یا پشت، تهوع و استفراغ یا علائم ادراری دارید، به ویژه در صورت تشدید سریع علائم، هرچه زودتر با پزشک مشورت کنید. خوددرمانی با آنتی بیوتیک نیز توصیه نمی شود.
مطالب این مقاله فقط برای افزایش آگاهی عمومی است و جایگزین تشخیص یا درمان پزشکی نیست. برای اطلاعات بیشتر، صفحه سیاست پزشکی و سلب مسئولیت پزشک سایت را بخوانید.
تعداد نظرات : 0
هنوز نظری برای این مطلب ثبت نشده است.
ارسال نظر